یواخیم لو،سرمربی تیم ملی آلمان به تازگی 51 ساله شده و بیشتر مردم این کشور بسیار خرسندند.6سال پیش که یورگن کلینزمن سرمربی این تیم شد،او را به عنوان دستیار اول خود تعیین کرد.کلینزمن 47 ساله بارها گفت که به لو نباید فقط به چشم کمک مربی ژرمن ها نگاه کرد و او نقشی بسیار بارزتر و مهمتر از یک دستیلر صرف دارد.اگر هم عده ای در آغاز،این مساله را یک تعارف در حق مربی سابق اشتوتگارت می انگاشتند بسرعت دریافتند که چنین نیست و این لوست که طراح حقیقی بازی تیم ملی آلمان به شمار می آید و به نفرات این تیم فکر و برنامه میدهد.
همان باور و اعتقاد بود که سبب شد کلینزمن پس از جام جهانی 2006 از سمت خود کناره گیری کرد،لو را برای جانشینی خود توصیه کرد و فدراسیون فوتبال آلمان که اعتقادی مشابه با وی داشت،بر این قضیه مهر تایید زد.
لو در 3 سال و 7 ماه اخیر به تنهایی ژرمن ها را هدایت کرده و در کارش باز موفق بوده است.نایب قهرمان شدن در یورو 2008 نشانه روشن آن است.
بزرگترین فرضیه و دکتریت لو که آثار آن در فوتبال ملی آلمان هویداست،کم کردن فاصله زمانی میان دریافت توپ و رها کردن آن توسط بازیکنان و ارسال هر چه سریعتر توپ به یکی از یاران خودی است.
اگر در فوتبال این اصل رعایت شود،میتوان این ورزش را به سریعترین شکل ممکن به اجرا در آورد و برای حریفان نیز تقابل با این روش و خنثی کرئن این سرعت بسیار سخت خواهد بود.
آنچه یواخیم را از بسیاری از اسلافش در آلمان و همنگنانش در دیگر کشورها متمایز میکند،یکی تحصیلات آکادمیک بسیار مفصل وی و دوره ها و کلاسهای متعددی است که او در آنها گام نهاده و دیگری وقار و متانت وی و دوری جستن او از درگیریها و مجادلات است.
با چنین پیش زمینه ها و مشخصه های لو میگوید هدف آلمان در جام جهانی پیش رو مثل جامهای بزرگ قبلی رسیدن به فینلا و فتح جام است و میافزاید:اصولا چیزی جز این از پزرمنها به خاطر پیشینه و شهرتشان پذیرفته نیست.
از دید وی جوانگرایی اعمال شده در تیم المان ظرف شش هفت سال اخیر یک ترکیب خاص و توانا را برای ژرمنها پدید آورده است.
آیا واقعا به کسب قهرمانی در جام جهانی آفریقای جنوبی امیدوارید؟
نظر من به تنهایی شرط نیست و چه من بگویم و چه دیگران آلمان هر دوره مسابقه بزرگی را با هدف فتح آن شروع میکند.
شرکت صرفا کشور ما را راضی نمیکند.دوره جدید جام نیز از قاعده مستثنا نیست و ما به آنجا میرویم که بیشترین پیشرفت را داشته باشیم و در صورت امکان به فینال برسیم و قهرمان شویم.
برای رسیدن به این هدف و در راه نیل به آنچه گفتید و درخشش در آفریقای جنوبی چه برنامه هایی دارید؟تدارکاتتان چگونه خواهد بود؟
تدارکات ما از مدتها قبل شروع شده است و آنچه میگویم قثط به بازیهای دوستانه یا آنالیز حریفان منحصر نمیشود.
ما حتی راجع به شرایط زیستی و شرایط جغرافیایی کشور میزبان جام جهانی و آنچه انتظار ما را میکشد تحقیق کرده و گزارش های مفصلی را فراهم آورده ایم.الته تدارکات ما و برنامه های تقویتمان از وقتی قرعه کشی مرحله پایانی مسابقه ها در کیپ تاون صورت پذیرفت شدت گرفت،زیرا از آن پس به درستی فهمیدیم با چه تیمها و رقابایی در آن پیکارها طرف هستیم و برای تقابل با کدام سیستمها باید مهیا شویم.
از نقاط ضعف تیمتان بگویید.
در چند مسابقه دور از سطح و کلاس خود و پایین تر از توانی که داشتیم ظاهر شده و اسباب تاسف شدیم،اما این جور نزولها در برخی موارد برای هر تیمی طبیعی و گری ناپذیر است و امکان ندارد تیمی همیشه از آن مصون بماند و بالاخره در نقطه و زمانی از سال کم می آورد و روز بد خود را سپری میکند.گاهی احساس میکنید که به دلیلی تیمتان کم انگیزه ظاهر میشود و بد و سرد توپ میزند . شور و گرمای لازم را ندارد.گریزی از چنین روزها و عواقب آن نیست.در عین حال و بیشتر بازیهای مهم . آنجا که باید می درخشیدیم و پر اشتیاق و با تعصب کار میکردیم،چنین کردیم و کم نیاوردیم.شاید به لحاظ فنی و برخی ویژگیهای تکنیکی تیم فعلی ما چیزی نباشد که باید باشد،اما به لحاظ کار گروهی و همت و تلاش تقریبا همان چیزی است که ما در کادر فنی تیم خواسته ایم.
ما تیمی داریم که هم نیروی جوانی دارد و هم تجربه لازم برای اداره بازیهای دشوار را.
تیم آلمان در کدام زمینه های خاص طی سالهای اخیر رشد محسوس و ارزشمندی داشته است؟
به لحاظ تاکتیکی و کار حساب شده و قدم به قدم،ما به سطوحی بالاتر از گذشته رسیده ایم.شروع حرکن ما در این زمینه از پاییز 2004 بود . من فقط به عنوان دستیار او کار میکردم،اما از همان زمان سنگ اعتلای بازی گزوهی و مدرنتر کردن آن را در تیم آلمان گذاشتیم و به نتایج خوبی رسیدیم که اوج تبلور آن در جام جهانی 2006 ئر خاک کشور خودمان بود.در آن زمان همه شور و روحیه مثبت و جوان بودن تیم آلمان را ستودند،اما در این هنگامه این حقیقت میاله مهمتر از تظرها دور ماند که در کار تیمی و بازی گروهی هم چقدر پیشرفته و موفق عمل کردیم.پس از رفتن کلینزمن کوشیدم همان روال را با مدرن سازیهایی اضافی استمرار بخشم و باز هم پیشرفت هایی در این خصوص داشتیم و همیت موضوع سبب شد در یورو 2008 هم خوب نتیجه بگیریم. در حالیکه خیلی ها روی ما حساب نمیکردند،به فینال برسیم و دوم شویم.
آیا همین روند پیشرفت را در آینده هم امکان پذیر میبینید؟
بله.این روندی است که اگر برای آن برنامه داشته باشید و بدرستی و با حساب و کتاب حرکت کنید،همیشه کم یا زیاد پیشرفتهای تازه ای خواهید داشت.ما در شش هفت سال اخیر جوانا بالنده ای مانند فلیپ لام،لوکاس پودولسکی،باستی ین شوان شتایگر،توماس هیلتزلس پرگر،مرته ساکر و به تازگی مسعود اوزیل را وارد اردو ملی کرده ایم.بجز اوزیل،بقیه این نفرات به رغم سن کمشان پنجاه شصت بازی ملی را پشتوانه خود دارند و همچنان بهتر میشوند.این یک حسن عالی در هر ورزشی است که تیم مان در عین جوانی،پرتجربه و میدان دیده باشد.
پس از سوم شدن در جام جهانی قبلی و دوم شدن در اروپا آیا توقع قهرمانی در جام جهانی پبش رو با توجه به عنصر جوانی در تیم ملی آلمان که مورد اشاره شما قرار گرفت،انتظار بیش از حدی است؟
پیشتر هم به شما گفتم که آلمان با انتظار و توقع قهرمانی هر جامی را شروع میکند و این از خصلتهای ذاتی و باورهای پایه ای و بنیادین ماست.اما اینکه چنین مسالی نوبتی باشد و هرچیزی باید در پی واقعه ای دیگر شکل گیرد،طرز تلقی صحیح نیست.اینکه ما در آفریقای جنوبی به رتبه چندم میرسیم تابع اتفاقات مختلف از جمله میزان آمادگی خ.دمان،توان رقبا،همراه بودن یا نبودن عنصر شانس و اقبال با ما و قرعه و جدول و روند اتفاقات در مرحله حذفی است که از حالا نمیتوان آن را پبش بینی کرد.
اما گمان میرود بتوانید با صراحت بیشتری درباره رقبای مرحله نخست تیمتان در جام جهانی 2010 که صربستان،غنا و استرالیا هستند صحبت کنید و شانس صعود تیمتان از این گروه را بر آورد کنید.
بر خلاف آنچه عده ای میگویند،این گروه بسیار سخت است و صعود از آن قطعی و از پیش تعیین شده نیست.صربستان و غنا تیمهایی ذاتا قوی و پر تجربه اند و دومی در رقابتهای اخیر جام ملتهای آفریقا از نو درخشید . جام جهانی قبلی نیز تنها تیم آفریقایی بود که از گروهش بالا رفت و به مرحله حذفی رسید.استرالیا هم هرچند پیشینه و توان آنها را ندارد،اما با کار گروهی و تلاش جمعی اش توانسته است برای دومین یلر متوالی به مرحاه نهایی جام جهانی برسد و حریف آسانی نخواهد بود.قدر مسلم اینکه ما ماههای پر کار و شلوغی را در پیش داریم و نباید حتی یک دقیقه هم دست روی دست بگذاریم.
نظرات شما عزیزان: